Απίστευτα παπουτσάκια για barefoot running

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=p18emoe98sk&feature=BF&playnext=1&list=QL[/youtube]

Αν μου το ‘λεγε κανείς αυτό πιο πριν πως θα σκεφτόμουν σοβαρά να αρχίσω το τρέξιμο, αλλά ξυπόλητος, θα σας πέρναγα για τρελούς. Τώρα όμως είμαι σίγουρος πως τόσα χρόνια έκανα λάθος. Με έρευνες πια (και μάλιστα απ’ το Harvard)αποδείχτηκε πως το τρέξιμο με χοντρά παπούτσια είναι η βασική αιτία κούρασης και τραυματισμών.

Όλα άρχισαν όταν ανακαλύφτηκε μια φυλή στο Μεξικό (οι Tarahumara) οι οποίοι μπορούν να τρέξουν 100 μίλια για την πλάκα τους. Το μυστικό τους; τρέχουν ξυπόλητοι, ή σχεδόν ξυπόλητοι. Περιμένω απ΄το amazon.com το βιβλίο που τα άρχισε όλα αυτά (Born to Run) και αν θέλει ο Θεός (και ο Λιονής) απ’ τον Γενάρη θα το διαβάζω. Περισσότερα τότε.

Μιας που μίλησα για τη συγκεκριμένη φυλή, σας παραθέτω ένα βιντεάκι που λέει λίγα πράματα γι’ αυτούς.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=FnwIKZhrdt4[/youtube]

Μετά το σκέτο running, έρχεται το Free Running

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=cNvJy0zoXOY&feature=player_embedded[/youtube]

Εντάξει, αυτή τη βδομάδα τρέξαμε αρκετά χλμ, τα πήγαμε πολύ καλά. Επειδή όμως δε με βλέπω να χάνω και πολλά κιλά, ή ό,τι χάνω σε λίγο το ξαναπαίρνω, λέω να κάνω το τρέξιμό μου πιο ελεύθερο.

Οι προπονήσεις αρχίσανε….

“Persistant Hunting” – Persistant (or silent) Running

Το βιντεάκι αυτό το έψαχνα αρκετά τον τελευταίο καιρό. Είναι μεγαλούτσικο (8 λεπτά σχεδός) αλλά αξίζει τον κόπο να το δει κάποιος. Όχι δεν έψαχνα σώνει και ντε το συγκεκριμένο, αλλά κάποιο που να δείχνει με τον καλύτερο τρόπο το πώς ζούσαμε και πώς κυνηγούσε ο άνθρωπος (ο άντρας συγκεκριμένα) πριν από χιλιάδες χρόνια. Φυσικά, ποιος άλλος θα μπορούσε να φτιάξει ένα τέτοιο βίντεο από το BBC!

Τον τελευταίο καιρό ασχολούμαι – πιο πολύ θεωρητικά και λιγότερο πρακτικά, και κυρίως μέσω blogs – με το “κίνημα” που λέγεται Barefoot Running. Προσωπικά μ’ αρέσει περισσότερο ο τίτλος Minimalist Running και ο λόγος είναι πως σε μία χώρα με το κλίμα και στη γεωγραφία της Ελλάδας (και ειδικά της Κρήτης) το να τρέχει κάποιος εντελώς ξυπόλητος είναι μάλλον αδύνατο. Εκτός αυτού όμως μ’ αρέσει και η λέξη “minimalist” γιατί κρύβει μια φιλοσοφία πολύ πιο κοντά στην (ανθρώπινη) φύση μας και δυστυχώς πολύ μακριά από τον τρόπο ζωής της δυτικής κοινωνίας.

Όπως λένε οι υποστηρικτές του Barefoot Running (BFT), η φύση έκανε 4,4 εκατομύρια χρόνια για να φτιάξει το πόδι του ανθρώπου όπως (θα έπρεπε να) είναι σήμερα. Σ’ όλα αυτά τα 4,4 εκατομύρια χρόνια ο άνθρωπος περπατούσε και έτρεχε ξυπόλητος ή με κάποια ελάχιστη προστασία (βλέπε τα σανδάλια στην αρχαία Αθήνα ή τα σανδάλια των Ρωμαίων στρατιωτών).

Στα ξυπόλητα πόδια του βασιζόταν για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου και του κυνηγιού. Οι περισσότεροι βέβαια είχαν βρει τη λύση με τα κοπάδια από αρνιά, αγελάδες κτλ. Κι αυτή η διαδικασία όμως θέλει αρκετό περπάτημα προκειμένου να βοσκήσεις τα ζώα, να τα φυλάξεις από τα αρπακτικά και να τα πιάσεις όταν έρθει η ώρα και πεινάσεις.

Υπάρχουν εξελικτικοί βιολόγοι και ανθρωπολόγοι που με βάση την ανατομία του ποδιού, υποστηρίζουν πως είμαστε φτιαγμένοι ως επί το πλείστον να τρέχουμε παρά να περπατάμε. Κι όταν λέω να τρέχουμε δεν εννοώ φυσικά μόνο 100ρια (πχ όταν σε κυνηγάει η αρκούδα ή το λιοντάρι) αλλά περισσότερο τρέξιμο αντοχής, μαραθώνιο.

Ο λόγος που το παρακάτω βίντεο είναι αποκαλυπτικό, είναι επειδή είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια αυτό ο δυτικός μας πολιτισμός έχει ξεχάσει: μια απόδειξη του πόσο σημαντικό ήταν για την επιβίωση του είδους μας το να μπορούμε να τρέχουμε και να κυνηγάμε σε μεγάλες αποστάσεις.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=9wI-9RJi0Qo[/youtube]

Αγώνας ποδηλασίας σήμερα και πριν 100 χρόνια.

Οι μάγκες αυτοί αποφάσισαν ένα ωραίο πρωί να κάνουν με τα (σύγχρονα) ποδήλατά τους την ίδια σχεδόν απόσταση που έκαναν κάποιοι αθλητές στην Γαλλία πριν 100 χρόνια. Μόνο που τότε δεν είχαν την τεχνολογία που έχουμε σήμερα. Γιατί το έκαναν; Γιατί μπορούσαν.

Πόσοι από μας θα έκαναν κάτι τέτοιο σήμερα, μόνο και μόνο επειδή μπορούμε; Λίγοι. Και είμαι σίγουρος πως πολλοί θα τους γιουχαΐσουν.

Το βίντεο αν και μικρό είναι σε πολύ καλή ποιότητα και θα σας συνηστούσα να το βλέπατε σε υψηλή ευκρίνεια.

[vimeo]http://vimeo.com/13386163[/vimeo]

Η πιο πικρή μου εξάρτηση

Η σχέση μου με τον καφέ είναι ερωτική θα έλεγα. Δεν μπορώ να λειτουργήσω χωρίς αυτόν. Ιδιαίτερα το πρωί αν δεν πιω μια μεγάλη κούπα όση ώρα διαβάζω τα email μου και μετά στο δρόμο άλλη μια και μετά στη δουλειά άλλη μία, νομίζω πως η μέρα μου δε θα πάει καλά.

Θα πω πολλά για τον καφέ σ’ αυτό το blog.

Κάνει καλό η γλουκοζαμίνη όταν κάνω ποδηλασία;

Είμαι ήδη στη δεύτερη εβδομάδα ποδηλασίας στην προσπάθειά μου να χάσω κάνα κιλό και να ξαναβρώ τη φόρμα μου και την ζωντάνια μου. Ως γιατρός όμως ξέρω πως τουλάχιστον τώρα στην αρχή, δεν είναι οι μυς μου αυτοί που θα έπρεπε να με ανησυχούνε όσο οι αρθρώσεις μου. Οι μυς μου σε αντίθεση με τις αρθρώσεις μου έχουν πολύ παραπάνω αιμάτωση με αποτέλεσμα να απομακρύνονται ευκολότερα οι τοξίνες του μεταβολισμού αλλά και να διορθώνονται τυχόν τραυματισμοί. Δεν συμβαίνει το ίδιο και με τις αρθρώσεις. Το άρθρο αυτό δείχνει πως η γλουκοζαμίνη έχει αποδειχτεί πως και καλό κάνει και προστατεύει τις αρθρώσεις, κυρίως του γότατου που μας ενδιαφέρει.

Υπάρχει ακόμα ένα ενδιαφέρον άρθρο που βρήκα, το οποίο λέει πως απ΄τα σκευάσματα γλουκοζαμίνης που περιέχουν θείο είναι κατά πολύ καλύτερα απ΄τα υπόλοιπα. Το συγκεκριμένο άρθρο μάλιστα αναφέρεται στη γλουκοζαμίνη ως την κόλα του γόνατος.